Outsourcing a praca tymczasowa – kluczowe różnice i konsekwencje prawne

Wprowadzenie

Outsourcing pracowniczy oraz praca tymczasowa to dwie popularne formy organizacji pracy, które pozwalają przedsiębiorstwom na elastyczne zarządzanie zasobami ludzkimi. Choć obie metody polegają na korzystaniu z pracy osób zatrudnionych przez podmioty zewnętrzne, istotnie różnią się pod względem regulacji prawnych i praktycznego zastosowania. W niniejszym artykule omówimy te różnice oraz przedstawimy konsekwencje prawne wynikające z ich stosowania.

Praca tymczasowa – regulacje prawne i definicja

Aby umożliwić przedsiębiorcom korzystanie z pracowników zewnętrznych, ustawodawca wprowadził regulacje dotyczące pracy tymczasowej. Zostały one określone w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, praca tymczasowa polega na zatrudnianiu pracowników przez agencję pracy tymczasowej i kierowaniu ich do pracy na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika.

Zgodnie z definicją ustawową, praca tymczasowa dotyczy zadań:

  1. o charakterze sezonowym, okresowym lub doraźnym,
  2. których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę użytkownika nie byłoby możliwe,
  3. które należą do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez pracodawcę użytkownika.

Jednym z kluczowych elementów pracy tymczasowej jest bezpośredni nadzór i kierownictwo ze strony pracodawcy użytkownika. Oznacza to, że pracownicy tymczasowi funkcjonują w strukturze firmy tak samo, jak jej etatowi pracownicy, ale formalnie są zatrudnieni przez agencję pracy tymczasowej.

Outsourcing – na czym polega?

Outsourcing specjalistów to inna forma organizacji pracy, która polega na przekazaniu określonych procesów lub funkcji przedsiębiorstwa do realizacji przez podmiot zewnętrzny. W polskim prawodawstwie nie istnieje jednoznaczna definicja outsourcingu, jednak w orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że jest to wydzielenie pewnych funkcji i przekazanie ich innemu podmiotowi do wykonania.

Podstawową cechą outsourcingu jest to, że podmiot zlecający usługę (insourcer) nie sprawuje nadzoru nad sposobem wykonywania pracy przez zewnętrznego dostawcę usług (outsourcera). Insourcer interesuje się jedynie końcowym rezultatem usługi, a nie sposobem jej realizacji. Przykłady usług outsourcingowych to m.in.: księgowość, IT, logistyka, sprzątanie czy catering.

Różnice między outsourcingiem a pracą tymczasową

1. Podporządkowanie pracownika

  • W przypadku pracy tymczasowej pracownik pozostaje pod nadzorem i kierownictwem pracodawcy użytkownika.
  • W outsourcingu outsourcer sam organizuje pracę i ponosi odpowiedzialność za realizację usługi.

2. Podmiot zatrudniający

  • W pracy tymczasowej pracownicy są zatrudnieni przez agencję pracy tymczasowej.
  • W outsourcingu pracownicy są zatrudnieni przez firmę outsourcingową i formalnie nie podlegają firmie zlecającej usługę.

3. Regulacje prawne

  • Praca tymczasowa podlega ścisłym regulacjom prawnym, określającym maksymalne okresy zatrudnienia i obowiązki stron.
  • Outsourcing pracowniczy bazuje głównie na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących umów o świadczenie usług.

Nadużycia outsourcingu w kontekście pracy tymczasowej

Z przeprowadzonych kontroli wynika, że coraz więcej firm próbuje obchodzić regulacje dotyczące pracy tymczasowej poprzez stosowanie outsourcingu pracowników. W rzeczywistości dochodzi jednak do sytuacji, w której outsourcing przybiera formę pracy tymczasowej, ale bez spełnienia obowiązków prawnych.

Przykład nadużycia

Inspektorzy pracy przeprowadzili kontrolę w firmie „A”, która delegowała pracowników do firmy „B”. W rzeczywistości pracownicy podlegali pełnemu nadzorowi firmy „B” i pracowali ramię w ramię z jej etatowymi pracownikami. W związku z tym inspektorzy uznali, że mamy do czynienia z nielegalną pracą tymczasową, a firma „A” działała bez wymaganej rejestracji jako agencja pracy tymczasowej.

W konsekwencji przedstawiciele firmy „A” zostali ukarani na podstawie art. 121 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten przewiduje karę grzywny w wysokości od 3 000 do 100 000 zł za świadczenie usług pracy tymczasowej bez wymaganego wpisu do rejestru agencji zatrudnienia.

Wnioski i rekomendacje

Outsourcing specjalistów i praca tymczasowa to dwie różne formy organizacji pracy, a ich nieprawidłowe stosowanie może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi. Przedsiębiorcy powinni zwrócić uwagę na następujące aspekty:

  • Wybór właściwej formy współpracy – jeśli pracownicy mają podlegać bezpośredniemu nadzorowi firmy, powinna być to praca tymczasowa.
  • Precyzyjne umowy – umowy outsourcingowe muszą jasno określać zakres obowiązków outsourcera, aby uniknąć zarzutów o obejście przepisów dotyczących pracy tymczasowej.
  • Zgłoszenie działalności – jeśli firma zamierza świadczyć usługi pracy tymczasowej, musi uzyskać wpis do rejestru agencji zatrudnienia (KRAZ).

Podsumowując, outsourcing specjalistów może być skutecznym narzędziem optymalizacji procesów w firmie, pod warunkiem że jest stosowany zgodnie z przepisami prawa. Pracodawcy powinni unikać sytuacji, w których outsourcing pracowniczy jest wykorzystywany jako sposób na obejście regulacji dotyczących pracy tymczasowej, ponieważ może to skutkować surowymi konsekwencjami prawnymi i finansowymi.

Źródło: https://olsztyn.pip.gov.pl/aktualnosci/outsourcing-a-praca-tymczasowa

Chcesz mieć spokojny sen? Pozwól Berry HR o niego zadbać. Skontaktuj się z nami już teraz!